การวิจัยเพื่อแก้ไขปัญหาความยากจนแบบเบ็ดเสร็จและแม่นยำในจังหวัดเลย

cover

สถิติการเปิดชม ครั้ง
สถิติการดาวน์โหลด 25 ครั้ง

ดาวน์โหลดเอกสารฉบับเต็ม


เลขที่สัญญา A14F640085
นักวิจัย นายสัญชัย เกียรติทรงชัย
หน่วยงาน มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
ทุนวิจัย งบประมาณด้าน ววน. Full Proposal ประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2564
ปีงบประมาณ 2564
แผนงานหลัก การวิจัยและนวัตกรรมเพื่อแก้ไขปัญหาคนจนอย่างเบ็ดเสร็จและแม่นยำ
แพลตฟอร์ม Platform 4 การวิจัยและสร้างนวัตกรรมเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่และลดความเหลื่อมล้ำ
โปรแกรม P14 ขจัดความยากจนแบบเบ็ดเสร็จและแม่นยำ
Flagship
วันที่เริ่มต้น 15 พฤษภาคม 2021
วันที่สิ้นสุด 14 พฤษภาคม 2022
ระยะเวลา 1 ปี
สถานที่ทำวิจัย เลย

ชื่อโครงการ

การวิจัยเพื่อแก้ไขปัญหาความยากจนแบบเบ็ดเสร็จและแม่นยำในจังหวัดเลย

คำสำคัญ

ความยากจน,การแก้ปัญหาความยากจน,ทุนชุมชน,จังหวัดเลย

บทคัดย่อ

โครงการวิจัยเพื่อแก้ไขปัญหาความยากจนแบบเบ็ดเสร็จและแม่นยำในจังหวัดเลย มีวัตถุประสงค์ดังนี้

1)เพื่อสนับสนุนการจัดทำระบบข้อมูลความยากจน เพิ่มเติมและบูรณาการชุดข้อมูลความยากจนเดิม และติดตามการช่วยเหลือในพื้นที่จังหวัดเลย ตลอดจนวิเคราะห์ข้อมูลคนจนและหนุนเสริมกลไกพัฒนาเชิงพื้นที่เพื่อแก้ไขปัญหาความยากจนของจังหวัดเลย
2) เพื่อออกแบบกลไก กระบวนการวิจัยและเครื่องมือ โมเดลแก้จน ในการพัฒนาเชิงพื้นที่เพื่อสนับสนุนการทำงาน ช่วยเหลือ และแก้ไขปัญหาความยากจนในพื้นที่จังหวัดเลย ตลอดจนสามารถถอดบทเรียนเพื่อสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในพื้นที่อื่น
3) เพื่อจัดทำข้อเสนอเชิงนโยบายจากการวิเคราะห์และสังเคราะห์ข้อมูล เพื่อสังเคราะห์ข้อมูลพื้นที่ระดับครัวเรือนและสังเคราะห์ข้อมูลพื้นที่ระดับครัวเรือน
4) เพื่อหารูปแบบระบบส่งต่อที่เหมาะสมผ่านเครือข่ายการทำงานของสภาองค์กรชุมชนและหน่วยงานอื่นๆที่เกี่ยวข้อง รวมถึงหารูปแบบการบูรณาการระหว่างหน่วยงานราชการ ภาคประชาสังคม และภาคเอกชน ความยากจนของจังหวัดเลยทั้ง 14 อำเภอ

รูปแบบการวิจัยเป็นงานวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) ร่วมกับการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory ActionResearch: PAR) โครงการวิจัยนี้ ใช้กลุ่มประชากรจากครัวเรือนยากจนตามข้อมูล Thai People Map and Analytics Platform (TPMAP) ที่จัดทำโดยสภาพัฒน์ฯ ร่วมกับ NECTEC ในปี 2562 ในพื้นที่จังหวัดเลยจำนวน 7,342 คน หรือ 4,815 ครัวเรือน โดยเก็บข้อมูลทุกครัวเรือน ร้อยละ 100 และใช้ฐานข้อมูลเพิ่มเติมจากรายชื่อกลุ่มเปราะบาง (social map) ของกระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ และรายชื่อผู้ยากลำบากของสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน เพิ่มเติมจำนวน 3,185 ครัวเรือน รวมครัวเรือนเป้าหมายทำการสำรวจ 8,000 ครัวเรือน ผลการวิจัยพบว่า จากการสำรวจจำนวนครัวเรือนแล้วเสร็จ 6,918 ครัวเรือน (86.47%) มีแบบสอบถามที่นำเข้าไม่ได้จำนวน 1,082 ครัวเรือน (13.53%) เนื่องจากมีการโยกย้ายที่อยู่ ปฏิเสธการให้ข้อมูล หรือเจ้าบ้านเสียชีวิต จำนวนสมาชิกในครัวเรือนจังหวัดเลยรวมทั้งสิ้น 28,212 คน (ข้อมูล ณ 29 พ.ค. 2565) พบว่า ค่าเฉลี่ยศักยภาพทุน 5 มิติ ของครัวเรือนยากจนในจังหวัดเลย ทุนที่อยู่ในระดับพออยู่ได้ ได้แก่ ทุนกายภาพ (2.81) และ ทุนธรรมชาติ (2.73) ทุนที่อยู่ในระดับอยู่ยาก ได้แก่ ทุนเศรษฐกิจ (2.23) ทุนสังคม (2.01) และ ทุนมนุษย์ (1.85) ตามลำดับ เมื่อพิจารณาจำแนกประเภทตามนิยามระดับความยากจนของคนจน โดยจำแนกประเภทคนจนตามแบบสอบถาม (บพท.) ทำการจำแนกครัวเรือนยากจนออกเป็น 4 ระดับ ซึ่งในภาพรวมทั้ง 5 ด้าน ส่วนมากแล้วครัวเรือนยากจนในจังหวัดเลยอยู่ในระดับอยู่ยาก จำนวนครัวเรือนเฉลี่ยที่ 3,049.8 ครัวเรือน (44.17%) นั่นคือกลุ่มที่มีปัจจัยพื้นฐานที่เพียงพอสำหรับการดำรงชีวิตอยู่ในแต่ละวัน ซึ่งต้องเร่งดำเนินการจัดหาปัจจัยดำรงชีพ/หรือยกระดับความสามารถในการจัดหาปัจจัยดำรงชีพของตนเองให้พออยู่ได้ รองลงมาอยู่ในระดับพออยู่ได้ จำนวนครัวเรือนเฉลี่ยที่ 2,524.2 ครัวเรือน (35.54%) คือ เป็นกลุ่มที่มีฐานทุนสำหรับการดำรงชีพ แต่ยังไม่เพียงพอที่จะอยู่รอดได้อย่างปลอดภัยหากประสบกับภาวะความแปรปรวนต่าง ๆ จำเป็นต้องสร้างภูมิคุ้มกัน และยกระดับความเป็นอยู่ให้หลุดพ้นจากสภาวะความขาดแคลน/เปราะบาง ระดับถัดมาคือ อยู่ลำบาก มีจำนวนครัวเรือนเฉลี่ยที่ 1,098.8 ครัวเรือน (15.91%) เป็นกลุ่มที่มีความขาดแคลนปัจจัยพื้นฐานในการดำรงชีวิต ต้องดำเนินการนำเข้าสู่ระบบสวัสดิการโดยเร่งด่วน และระดับที่มีจำนวนครัวเรือนน้อยที่สุดคือ อยู่ดี มีจำนวนครัวเรือนเฉลี่ยที่ 301.6 ครัวเรือน (4.36%) เป็นกลุ่มที่มีภูมิคุ้มกันต่อสภาวะความแปรปรวน/ความเสี่ยงต่าง ๆ มีฐานทุนในด้านต่าง ๆ ที่เพียงพอในการวางแผนอนาคตของตนเอง ครอบครัว และเป็นฐานทุนในระดับชุมชนได้

การออกแบบโมเดลแก้ไขปัญหาความยากจน ได้ดำเนินการใน 3 พื้นที่ โดยใช้แนวคิด BCG Model และ Social Safety Net ในการขับเคลื่อนโครงการ ได้แก่

1) โครงการกินดีอยู่ดีด้วยวิถีไผ่ ตำบลน้ำแคม อ.ท่าลี่ ดำเนินกิจกรรม 2 กิจกรรม ได้แก่ การปลูกและขยายพันธุ์ไผ่ระดับครัวเรือน เพื่อใช้เป็นอาหาร และขายหน่อไม้ให้กับกลุ่มวิสาหกิจชุมชน และพ่อค้าคนกลางรับซื้อ และ การยกระดับหน่อไม้ถุงด้วยถุงซิปล็อค เพื่อเพิ่มมูลค่า
2) โครงการแก้จนด้วยคนรุ่นยาย ตำบลปากชม อ.ปากชม ประกอบด้วย 2 กิจกรรม ได้แก่ กิจกรรมส่งเสริมอาชีพสานตะกร้าพลาสติกให้กับชมรมผู้สูงอายุ โดยมีกลุ่มครัวเรือนยากจนเป้าหมายเข้าร่วม และกิจกรรมอบรมเยาวชนอาสาการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อให้ช่วยเหลือครัวเรือนยากจนในการเข้าสู่ระบบสวัสดิการของรัฐ และ
3) งานดีทุนดีที่เชียงกลม ตำบลเชียงกลม อ.ปากชม ประกอบด้วย กิจกรรมสร้างอาชีพ 4 กิจกรรม ได้แก่ กิจกรรมส่งเสริมการปลูกผักสวนครัวอินทรีย์ กิจกรรมการเลี้ยงปลาเพื่อบริโภคและขาย กิจกรรมนวดแผนไทย และกิจกรรมประกอบอาหาร (ก๋วยเตี๋ยว) ซึ่งก่อให้เกิดการลดรายจ่ายในครัวเรือน และเพิ่มรายได้จากการพัฒนาศักยภาพด้านความรู้และทักษะ (ทุนมนุษย์) และการสร้างการมีส่วนร่วมเพื่อส่งเสริมอาชีพสร้างรายได้ และการเข้าถึงสวัสดิการของรัฐ (ทุนสังคม และทุนเศรษฐกิจ)

นอกจากนั้น เกิดรูปแบบการส่งต่อความช่วยเหลือ 3 รูปแบบ ได้แก่

1) ระบบส่งต่อความช่วยเหลือเร่งด่วนด้านสุขภาพ (ทุนมนุษย์) โดยมีการส่งต่อผู้ป่วยติดเตียงให้กับโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลในพื้นที่
2) ระบบส่งต่อความช่วยเหลือด้านที่อยู่อาศัย (ทุนกายภาพ) โดยมีครัวเรือนที่ได้รับการส่งต่อทั้งหมด 41 ครัวเรือนมีการส่งต่อความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน จำนวน 4 ครัวเรือน ด้วยสาเหตุที่อยู่อาศัยทรุดโทรม ไม่มั่นคง ห้องน้ำ/ห้องส้วม ไม่ถูกสุขลักษณะ นอกจากนี้ยังมีการส่งต่อรายชื่อครัวเรือนที่ต้องการได้รับความช่วยเหลือด้านที่อยู่อาศัยจากระบบการสำรวจ เพื่อเข้าสู่โครงการบ้านพอเพียง จังหวัดเลย ในปีงบประมาณ 2566 จำนวน 37 ครัวเรือน และ
3) ระบบส่งต่อความช่วยเหลือระดับจังหวัด (ครอบคลุมทุน 5 ด้าน) เป็นการเชื่อมโยงข้อมูลที่ได้รับจาก 2 ระบบแรก ผ่านการใช้กลไกศูนย์อำนวยการขจัดความยากจนและพัฒนาคนทุกช่วงวัยอย่างยั่งยืนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง (ศจพ.) จังหวัดเลย หรือ ศจพ.จ.เลย

Title

Research for precise poverty alleviation in Loei province

Keywords

poverty,poverty alleviation,community capital,Loei province

Abstract

A research project Research for precise poverty alleviation in Loei province has the following objectives:

1) To support the establishment of a poverty information system supplement and integrate existing poverty datasets and follow up on assistance in the Loei Province area as well as analyzing disparity peoples data and supporting area-based development mechanisms to solve poverty problems in Loei Province;
2) To design mechanisms; Research process and tools, poverty solving models for spatial development to support work, help and alleviate poverty problems in Loei Province. As well as being able to take lessons for application in other areas.
3) To prepare policy proposals from analyzing and synthesizing data. to synthesize household-level area data and household-level area data synthesis.
4) To find a suitable referral system model through the network of community councils and other relevant agencies. Including looking for a form of integration between government agencies. Civil society and the private sector Poverty in all 14 districts of Loei Province.

The research model is survey research combined with participatory action research. (Participatory Action Research: PAR). This research project used the population from poor households according to the Thai People Map and Analytics Platform (TPMAP) data prepared by NECTEC in 2019 in the area of Loei Province, totaling 7,342 people or 4,815 households, collecting data from every household 100 percent and using the add-on information from the list of vulnerable groups (social map) of the Ministry of Social Development and Human Security and a list of difficult people from the Institute for Community Organization Development. An additional number of 3,185 households included 8,000 target households has been surveyed. The results showed that from the survey of 6,918 households (86.47%), there were 1,082 households (13.53%) of questionnaires that could not be imported due to relocation, refuse to provide information or the host dies. The total number of household members in Loei Province is 28,212 people (data as of 29th May 2022). The capital at the sustainable level was physical capital (2.81) and natural capital (2.73), capital at the impoverished level were economic capital (2.23), social capital (2.01) and human capital (1.85), respectively. According to the definition of the level of poverty of the poor By categorizing the poor according to the questionnaire (TASC), classifying poor households into 4 levels, in which the overall picture is 5 aspects, most of the poor households in Loei Province are at a difficult level. The average number of households was 3,049.8 households (44.17%), that was, a group with sufficient basic necessities for daily living. which must accelerate the provision of sustenance and/or raise the ability to provide their own sustenance to be sufficient Followed by a level that was acceptable. The average number of households at 2,524.2 households (35.54%) was a group with a capital base for living. But it was not enough to survive safely if encountered with various variability conditions. It was necessary to build immunity and elevate the level of living to escape from the state of scarcity/vulnerability The next level is Difficulty with an average number of households at 1,098.8 households (15.91%), a group with a lack of basic necessities. Urgent action must be taken into the welfare system. and the level with the lowest number of households was at good level, with an average number of households at 301.6 households (4.36%). They were susceptible to variability/risk conditions and had sufficient capital bases for planning their own future family and can be a capital base at the community level.

Poverty solution model design was implemented in 3 areas, using the concept of BCG Model and Social Safety Net to drive the project, namely

1) Bamboo Living Project in Nam Khaem Sub-district, Tha Li District, carrying out 2 activities: planting and propagating bamboo at the household level to use as food and selling bamboo shoots to community enterprise groups and middlemen buying and upgrading bagged bamboo shoots with zip lock bags to increase the value.
2) Project Solving Poverty by Grandma, Pak Chom Sub-district, Pak Chom District, consisting of 2 activities, namely, plastic basket-weaving career promotion activities for the elderly club; The target group of poor households participated. and training activities for youth volunteers in the use of information technology to help poor households to enter the state welfare system, and
3) good work and good capital at Chiang Klom, Chiang Klom Subdistrict, Pak Chom District, consisting of 4 career building activities, namely activities to promote organic vegetable gardening;

Fish farming activities for consumption and sale, Thai massage activity and cooking activities (noodles), which contribute to reducing household expenditures. and increase income from knowledge and skill development (human capital) and creating participation to promote income-generating careers and access to government welfare (social capital and economic capital). In addition, 3 forms of assistance referral have been created:

1) a referral system for urgent health assistance (human capital), where bed-bounded patients were referred to sub-district health promotion hospitals in the area; Referred to housing assistance (physical capital), with a total of 41 households being referred, 4 households were referred for urgent assistance due to dilapidated housing, unstable bathroom/toilet, and unhygienic.
2)In addition, the list of households wishing to receive housing assistance was referred from the survey system to enter the Sufficiency Housing Project, Loei Province in the fiscal year 2023, totaling 37 households.
3) the provincial assistance referral system (covering 5 areas of capital), linking information received from the first 2 systems through the use of the committee of poverty elimination center and sustainable development of people of all ages according to the philosophy of sufficiency economy, Loei Province or Loei Province.

สำหรับสมาชิกเท่านั้น